EINDELIJK: KLASSIEKER IN VALKENSWAARD VOOR DE JUNIOREN!

Op zondag 6 september was het eindelijk zo ver, er kon weer echt op de openbare weg worden gekoerst. Een omloop van 4 ronden en 113 km in Valkenswaard. Aan de start voor DTS: Lars de Weerd, Jurn Wildschut, Ian Vasbinder en Chris Oosenbrug, alle eerste jaars junioren dus, voor hen extra spannend want gaat het echt zoveel harder, zwaarder fysieker dan bij de nieuwelingen?

En nieuw is koersen in Corona tijd. In de technische gids was een hele paragraaf besteed aan alle regels die werden gesteld ivm Covid 19. Er mocht niet ingereden worden op de weg. Alleen op een tacx of roller op een aangewezen plek. Er mochten maar een beperkt aantal begeleiders mee. Als ploeg moesten we gezamenlijk naar de permenance, start etc, de zogenaamde bubbel. Gelukkig konden we naast de renners van De Amstel staan, een van de andere twee verenigingen die samen met DTS, WPGA (Wielerploeg Groot Amsterdam) vormen. Om zoveel mogelijk renners te kunnen laten starten was er voor gekozen per vereniging apart in te schrijven .


De 4 mannen van DTS en de 5 mannen van De Amstel aan het inrijden.

Doordat we in een bubbel moesten starten was het van belang allemaal op tijd te zijn. Omdat sommige van huis kwamen was dat nog een beetje wennen.

De start was al om 09:00 uur en dus verzamelen om 07:00 uur, reden voor Chris en Jurn om een dag van tevoren al naar Valkenswaard af te reizen. Op die manier kon ook met twee  jongens van de Amstel, die er zaterdag ook al waren, het parcours worden verkend. Valkenswaard kent een uitdagend parcours, met een aantal gravelstroken en kasseienstroken. Dus zaak ervoor te zorgen dat je banden in goede staat waren. Hoewel zelfs gloednieuwe banden van Continental lek kunnen rijden  op gravel. Daar kwam Chris in koers dus achter.

Dan de koers zelf. Omdat het de eerste koers was van het seizoen stonden de hormonen van de mannen al dagen op scherp. Thuis waren de mannen al een paar dagen door het huis aan het stuiteren, zoveel zin hadden ze er in. Met natuurlijk ouders die hun hart vasthielden. Klassiekers staan al bekend om hun valpartijen en nu komt het hele seizoen aan op twee klassiekers (de volgende is 26 september in Noordwest Overijssel).
En ja hoor nog in de neutralisatie ging het fout. Meteen een ernstige valpartij.

Jurn:” Ik startte ongeveer halverwege, maar omdat ik aan de verkeerde kant was gaan staan kon ik niet goed opschuiven. Nog voor het einde van de neutralisatie was een jongen gevallen, hij lag er echt heel slecht bij. Hij was tegen een vluchtheuvel aan gereden. Dat was echt heel naar.”

Lars: “Ik had een redelijk goeie loting en stond ongeveer halverwege. Tijdens de neutralisatie kon ik goed naar voren rijden en kon mijn plekje goed verdedigen. Na de neutralisatie was het echt gekkenhuis. Na 2 km al een grote valpartij en na 15 min werd de koers al weer geneutraliseerd”.

Ian:” Mijn wedstrijd verliep goed tot na 17 km toen werd de koers voor 30 min stil gelegd. Daarna gingen we weer van start na 1 km was er weer een valpartij waar ik net achter zat ik heb nog geprobeerd om naar het peloton te rijden wat bijna lukte maar daar kwam ook een gat en was het einde koers voor mij’.

Chris:”Ik startte halverwege. Reed goed naar voren en had geen last van de valpartijen gelukkig. Dus toen de koers vrij werd gegeven zat ik goed voorin in de kopgroep”.

Jurn:”Na de herstart kon ik wel goed kunnen opschuiven Uiteindelijk komt er in de koers een valpartij, waar ik achter zat, en daardoor verloor ik de aansluiting met het peloton. Op de Provincialeweg nog geprobeerd om Ian terug te krijgen bij het peloton, en daarmee mezelf opgeofferd. Na ongeveer 1,5 rondje uit koers gehaald. Na de eerste valpartij liet de organisatie de koers herstarten op een smal stuk met een flauwe bocht. De eerste valpartij was niet te voorkomen, de valpartij er na wel door de locatiekeuze van de herstart op een smal stuk met een bochtje. Meteen viel iedereen weer. Ze hadden beter op de eerste gravelstrook kunnen herstarten”.

Lars:” Nadat we weer mochten starten was er weer een grote valpartij ik heb hard moeten rijden om terug te kunnen komen bij het peloton. Dat is gelukt en kon ik daarna  goed mee voorin koersen maar kort daarna ging er aan de binnenkant van mij een in de bocht onderuit die nam Chris mee ik reed over het wiel van Chris en daardoor viel ik bijna maar gelukkig net niet. Wel moest ik van de fiets ivm ketting problemen. Daarna lukte het niet meer om terug kunnen komen. Dus het was een erg hectische koers”.

Ian: “Ben super blij dat er weer klassiekers zijn en hopen op nog betere resultaten en dit was een goede ervaring.

Chris:“Ik reed de hele tijd echt vet goed voorin steeds top dertig. Tot we in de tweede ronde bij de gravelstrook de kasseien op draaiden daar ging er een renner voor me onderuit in de binnenbocht, hij nam me mee maar we gingen gelukkig nul in het uur. Lars reed over mijn wiel heen dus die liep aan en mijn ketting lag er af dus voordat ik weer op de fiets zat en ik weer vaart had gemaakt op het gravel. Ik kwam dus niet meer bij het peloton. Na een tijdje alleen te hebben doorgereden kwam ik weer in een groepje. Vervolgens reed ik lek op een gravelstrook, ook al had ik nieuwe banden. Er waren geen wagens met wielen meer te bekennen en het duurde wel even voordat de bezemwagen kwam. Die heeft me afgezet bij de finish. De mevrouw in de bezemwagen was een beetje emotioneel van alle valpartijen. Aan de ene kant baal ik. Want ik voelde me echt sterk en reed echt goed voorin, aan de andere kant ook weer niet, want ik weet dat als ik geen pech gehad ik gewoon in de voorste groep was afgeprint”. 

Uiteindelijk werd de koers met 1 ronde ingekort (ca 30 km) en zijn alle renners zowel van DTS als van De Amstel heel uit de koers gekomen. Ondanks alle valpartijen staan ze te poppelen om hun volgende koers te kunnen rijden.

Ilja de Vries
Moeder van Chris Oosenbrug en op verzoek ploegleider van DTS voor deze koers.


Chris en Lars in de kopgroep bij de 2e doorkomst.


Ian en Jurn bij de eerste doorkomst, helaas al een stukje naar achteren

Author: DTS

Share This Post On